close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej

     

  • SPRAWY PRAWNE

  • 1. Apostille i legalizacja dokumentu urzędowego

     

    2. Dowód osobisty

    3. Poświadczenie własnoręczności podpisu oraz wypisu, odpisu, wyciągu i kopii dokumentu

    4. „Poświadczenie życia” (na potrzeby ZUS)

    5. Potwierdzenie profilu zaufanego na platformie ePUAP

    6. Przewóz broni i amunicji

    7. Przewóz zwierząt

    8. Sprawy spadkowe

    9. Sprowadzenie do Polski zwłok lub prochów

    10. Tłumaczenia i poświadczenia tłumaczeń

    11. Udzielenie pełnomocnictwa (upoważnienia)

    12. Uzyskiwanie zaświadczenia z Krajowego Rejestru Karnego (tzw. zaświadczenie o niekaralności)

     

     

    1. APOSTILLE I LEGALIZACJA DOKUMENTU URZĘDOWEGO

    Legalizacja (uwierzytelnienie) dokumentu służy nadaniu dokumentowi urzędowemu wydanemu w danym państwie cech pozwalających na jego uznanie w państwie trzecim. Legalizacji dokonuje się jeżeli dokument urzędowy sporządzony w danym państwie ma zostać wprowadzony do obrotu prawnego na terytorium innego państwa.

     

    W przypadku Państw-Stron Konwencji znoszącej wymóg legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych, sporządzonej w Hadze dnia 5 października 1961 roku (Dz.U. z 2005 r. poz. 938), uwierzytelnienia dokonuje się w wyznaczonym urzędzie państwa, z którego pochodzi dokument, poprzez opatrzenie dokumentu klauzulą, zwaną również pieczęcią, apostille.

     

    Aktualny wykaz państw będących stroną konwencji haskiej z 5 października 1961 roku.  

     

    Aktualny wykaz urzędów upoważnionych do wystawiania apostille.

     

    W przypadku państw niebędących stroną konwencji haskiej z 5 października 1961 roku, legalizacja następuje w urzędzie konsularnym państwa, na którego terytorium ma zostać użyty dany dokument urzędowy, akredytowanego na terytorium państwa, z którego dokument pochodzi. W Polsce polskie dokumenty urzędowe na potrzeby ich uznania w innych państwach legalizuje i wydaje apostille Dział Legalizacji w Ministerstwie Spraw Zagranicznych (Al. J. Ch. Szucha 21, Warszawa).

     

    Dla macedońskich dokumentów urzędowych - Sądy pierwszej instancji.

     

    Ogólne informacje w sprawie poświadczenia dokumentów można też uzyskać w Dziale Informacji Konsularnej MSZ tel. 48 22 523 9451 lub na stronie Ministerstwa Spraw Zagranicznych:   http://www.msz.gov.pl/pl/informacje_konsularne/apostille/poswiadczanie_dokumentow_apostille;jsessionid=8A96876D4573FB71A0D514F35816513E.cmsap2p

     

    W celu usprawnienia obrotu prawnego niektóre kategorie dokumentów zostały całkowicie zwolnione z obowiązku legalizacji. W szczególności pewne uproszczenia przyjęto w stosunku do aktów stanu cywilnego przyjmując:

    • Konwencję nr 16 sporządzoną w Wiedniu 8 września 1976 roku dotyczącą wydawania wielojęzycznych odpisów skróconych aktu cywilnego (Dz.U. z 2004 roku, Nr 166, poz. 1735), która zwalnia od obowiązku tłumaczenia i legalizacji odpisy wielojęzyczne wydane przez Państwa-Strony Konwencji;
    • Konwencję nr 17 sporządzoną w Atenach 15 września 1977 roku dotyczącą zwolnienia od legalizacji niektórych aktów i dokumentów z zakresu rejestracji stanu cywilnego (Dz.U. z 2003 roku, Nr 148, poz. 1446), która zwalnia od obowiązku legalizacji akta stanu cywilnego wydane przez Państwa-Strony Konwencji (niezależnie od tego czy odpis został wydany na druku międzynarodowym czy miejscowym).

     

    Akta stanu cywilnego zwolnione od obowiązku legalizacji i tłumaczenia na podstawie Konwencji nr 16 pod warunkiem, że zostały sporządzone na odpisie wielojęzycznym

    Akta stanu cywilnego zwolnione od obowiązku legalizacji na podstawie Konwencji nr 17 (Konwencja nie zwalnia od obowiązku przedłożenia tłumaczenia przysięgłego)

    Niemcy, Austria, Belgia, Hiszpania, Francja, Włochy, Luksemburg, Holandia, Portugalia, Szwajcaria, Turcja, Słowenia, Chorwacja, Litwa, Macedonia, Serbia, Czarnogóra, Mołdawia, Estonia, Rumunia, Bułgaria, Bośnia i Hercegowina

    Austria, Hiszpania, Francja, Włochy, Luksemburg, Holandia, Portugalia, Turcja, Grecja

     

     

    Podstawa prawna:

    • Konwencja znosząca wymóg legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych, sporządzona w Hadze dnia 5 października 1961 roku (Dz.U. z 2005 r. poz. 938);
    • Konwencja nr 16 sporządzonej w Wiedniu 8 września 1976 roku dotyczącej wydawania wielojęzycznych odpisów skróconych aktu cywilnego (Dz.U. z 2004 r. poz. 1735);
    • Konwencja nr 17 sporządzonej w Atenach 15 września 1977 roku dotyczącej zwolnienia od legalizacji niektórych aktów i dokumentów z zakresu rejestracji stanu cywilnego (Dz.U. z 2003 r. poz. 1446);
    • Ustawa z dnia 25 czerwca 2015 r. Prawo konsularne (Dz. U. z 2015 r. poz. 1274, z późn. zm.);
    • Ustawa z dnia 17 listopada 1964 roku Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 1822, z późn. zm.).

     

     

     

    2. DOWÓD OSOBISTY

     

    Złożenie wniosku o wydanie dowodu osobistego oraz odbiór nowego dowodu osobistego jest możliwy wyłącznie w dowolnym urzędzie gminy w Polsce.

     

    Złożenie wniosku o wydanie dowodu osobistego i odbiór dowodu osobistego wymaga osobistego stawiennictwa wnioskodawcy w organie gminy właściwym do wydania dowodu osobistego, chyba że wnioskodawca złoży wniosek za pośrednictwem platformy ePUAP. Nie ma możliwości pośredniczenia konsula, czy pełnomocnika, przy wydaniu dowodu osobistego dla obywatela polskiego przebywającego poza granicami kraju.

     

    Obywatel polski zamieszkujący poza granicami kraju ma prawo, a nie obowiązek posiadania dowodu osobistego.

     

    Utrata dowodu osobistego, więcej: UTRATA DOKUMENTÓW.

    Szczegółowe informacje dotyczące dowodów osobistych dostępne są na platformie obywatel.gov.pl.

     

     

    Podstawa prawna:

    • Ustawa z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych (Dz. U. Z 2016 r. poz. 391, z późn. zm.);
    • Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 29 stycznia 2015 r. w sprawie wzoru dowodu osobistego oraz sposobu i trybu postępowania w sprawach wydawania dowodów osobistych, ich utraty, uszkodzenia, unieważnienia i zwrotu (Dz. U. poz. 212).

     

     

    3. POŚWIADCZENIE WŁASNORĘCZNOŚCI PODPISU ORAZ WYPISU, ODPISU, WYCIĄGU I KOPII DOKUMENTU

    Konsul na wniosek obywatela polskiego lub organu administracji publicznej w Rzeczypospolitej Polskiej poświadcza własnoręczność podpisu i znaku ręcznego oraz sporządza i poświadcza wypisy, odpisy, wyciągi i kopie dokumentów.

     

    Konsul może wykonać te czynności również na wniosek cudzoziemca lub organu administracji publicznej w państwie przyjmującym, jeżeli mają one wywrzeć skutek na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

     

    POŚWIADCZENIE WŁASNORĘCZNOŚCI PODPISU

    W celu poświadczenia własnoręczności podpisu pod dokumentem, który ma zostać włączony do obrotu prawnego w Polsce, należy stawić się osobiście w urzędzie konsularnym i złożyć podpis w obecności konsula. Wymagane jest okazanie ważnego dokumentu tożsamości.

     

    Nie ma możliwości zaocznego, telefonicznego lub korespondencyjnego poświadczenia własnoręczności podpisu.

     

    Przepisy prawa polskiego mogą wymagać dla ważności określonych czynności prawnych (np. pełnomocnictwa do przeniesienia własności nieruchomości, czy do dokonania zmian w umowie spółki prawa handlowego) dochowania formy aktu notarialnego. Poświadczanie przez konsula podpisu na tego typu dokumencie sporządzanym własnoręcznie jest niemożliwe.

     

    Konsul nie przygotowuje wzorów dokumentów (w tym pełnomocnictw), na których będzie składany podpis. Osoba wnioskująca o poświadczenie własnoręczności podpisu przez konsula powinna przyjść na wizytę z uprzednio przygotowanym dokumentem w języku polskim.

     

    Opłata zgodnie z Tabelą opłat konsularnych.

     

    W celu umówienia wizyty należy skontaktować się telefonicznie lub mailowo:

    tel.+389 2 3248826 

    skopje.amb.wk@msz.gov.pl

     

     

    POŚWIADCZENIE WYPISU, ODPISU, WYCIĄGU I KOPII DOKUMENTU

    W celu poświadczenia zgodności wypisu, odpisu wyciągu lub kopii dokumentu z oryginałem, należy stawić się osobiście w urzędzie konsularnym wraz z oryginałem dokumentu oraz jego kopią. Wymagane jest również okazanie ważnego dokumentu tożsamości.

     

    Kopia powinna być sporządzona na papierze formatu A4. W przypadku dokumentów wielostronicowych (np. paszportów) – jako kopia zadrukowana dwustronnie.

     

    Opłata zgodnie z Tabelą opłat konsularnych.

     

    W celu umówienia wizyty należy skontaktować się telefonicznie lub mailowo:

    tel.+389 2 3248826 

    skopje.amb.wk@msz.gov.pl

     

     

    Podstawa prawna:

    Ustawa z dnia 25 czerwca 2015 roku Prawo konsularne (Dz.U.  poz. 1274, z późn. zm.).

     

     

     

    4. "POŚWIADCZENIE ŻYCIA" (NA POTRZEBY ZUS)

    W konsulacie istnieje możliwość potwierdzenia własnoręczności podpisu na formularzu „Poświadczenie życia i zamieszkania emeryta lub rencisty”. Zgodnie z obowiązującym prawem, istnienie dalszego prawa do pobierania polskich świadczeń emerytalno-rentowych potwierdza wypełniony i podpisany własnoręcznie formularz, który raz w każdym roku kalendarzowym jest przekazywany emerytom i rencistom przez właściwy organ rentowy. Własnoręczność podpisu osób zamieszkałych za granicą może potwierdzić m.in. upoważniona osoba w polskiej placówce dyplomatycznej lub urzędzie konsularnym.

    Z uwagi na obowiązujące w tym przypadku terminy ustawowe, osoby chcące poświadczyć własnoręczność podpisu na formularzu „Poświadczenie życia i zamieszkania” przyjmowane są bez konieczności wcześniejszego umawiania wizyty, w zwykłych godzinach pracy urzędu (wtorek-piątek, 10:00-13:00).

     

    Potwierdzenie własnoręczności podpisu na formularzu „Poświadczenie życia i zamieszkania” jest bezpłatne dla obywateli polskich.

     

     

    Podstawa prawna:

    • Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2016 r. poz. 887, z późn.zm.);
    • Ustawa z dnia 25 czerwca 2015 roku Prawo konsularne (Dz.U. z 2015 r. poz. 1274, z późn. zm.).

     

     

    5. POTWIERDZENIE PROFILU ZAUFANEGO NA PLATFORMIE ePUAP

    Konsul jest organem uprawnionym do dokonania potwierdzenia profilu zaufanego na platformie ePUAP (elektroniczna Platforma Usług Administracji Publicznej). Platforma ePUAP umożliwia załatwianie drogą elektroniczną wybranych spraw z zakresu działalności polskiej administracji publicznej, takich jak np. sprawy podatkowe, obywatelskie, pracownicze, rolnicze, zdrowotne, związane z edukacją lub prowadzeniem działalności gospodarczej na terytorium Polski. Za pośrednictwem platformy ePUAP istnieje także możliwość złożenia wniosku o wydanie  nowego dowodu osobistego.

     

    W celu uzyskania profilu zaufanego na platformie ePUAP należy założyć konto na platformie ePUAP, a następnie złożyć wniosek o potwierdzenie profilu zaufanego. Po złożeniu wniosku należy umówić się na wizytę w konsulacie, na którą należy zabrać ważny dokument tożsamości. Nie ma możliwości potwierdzenia profilu zaufanego w oparciu o dowód tożsamości (paszport lub dowód osobisty), którego data ważności już upłynęła. Profil zaufany powinien zostać potwierdzony w ciągu dwóch tygodni od momentu złożenia wniosku.

    Potwierdzenie profilu zaufanego na platformie ePUAP jest bezpłatne.

     

     

    W celu umówienia wizyty należy skontaktować się telefonicznie lub mailowo:

    tel.+389 2 3248826 

    skopje.amb.wk@msz.gov.pl

    Dane we wniosku powinny odpowiadać polskiej pisowni imion i nazwisk. Ewentualne złożenie wniosku np. z pominięciem polskich znaków diakrytycznych uniemożliwi weryfikację wniosku o potwierdzenie profilu zaufanego z danymi zawartymi w ewidencji PESEL.

     

     

    Podstawa prawna:

    • Ustawa z dnia 17 lutego 2005 roku o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2014 r. poz. 1114, z późn. zm.);
    • Rozporządzenie Ministra Cyfryzacji z dnia 5 października 2016 r. w sprawie profilu zaufanego elektronicznej platformy usług administracji publicznej (Dz. U. poz. 1633).

     

     

    6. PRZEWÓZ BRONI I AMUNICJI

    Przewóz broni i amunicji do Polski z państw spoza Unii Europejskiej, a także przewiezienie jej tranzytem przez Polskę może nastąpić wyłącznie na podstawie zaświadczenia wydanego przez polskiego konsula. Przepisy te dotyczą zarówno obywateli polskich, jak i cudzoziemców.

     

    Przy przekraczaniu granicy należy pisemnie zgłosić organom celnym przywóz broni i amunicji.

     

    Jeżeli osoba nie posiada pozwolenia na broń, ma obowiązek niezwłocznego złożenia broni i amunicji do depozytu urzędu celnego oraz w terminie 14 dni wystąpienia do właściwego organu Policji z wnioskiem o wydanie pozwolenia na broń.

     

    Wymogu posiadania zezwolenia nie stosuje się do obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej, którzy posiadają Europejską Kartę Broni Palnej oraz są w stanie uzasadnić powód swojej podróży z bronią.

     

    Dokumenty wymagane w procedurze ubiegania się o wydanie zaświadczenia:

    • ważny paszport lub dowód osobisty;
    • zaświadczenie uprawniające do nabycia broni wydane przez właściwego ze względu na miejsce zamieszkania komendanta wojewódzkiego Policji (zaświadczenie jest ważne 3 miesiące od daty wystawienia);
    • dowód nabycia broni;
    • pozwolenie na broń wydane przez właściwego ze względu na miejsce zamieszkania komendanta wojewódzkiego Policji;
    • wypełniona karta informacyjna broni.

     

    Opłata zgodnie z Tabelą opłat konsularnych.

     

    W celu umówienia wizyty należy skontaktować się telefonicznie lub mailowo:

    tel.+389 2 3248826 

    skopje.amb.wk@msz.gov.pl

     

     

    W zależności od rodzaju sprawy konsul wydaje następujące rodzaje zaświadczeń:

    1. Zaświadczenie uprawniające do przewozu broni i amunicji przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

    Przewóz broni i amunicji przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może nastąpić na podstawie zaświadczenia wydanego przez właściwego konsula. Osoby otrzymujące zaświadczenie uprawniające do przewozu broni i amunicji przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są zobowiązane do okazania tego zaświadczenia organom Straży Granicznej w celu uzyskania stempla potwierdzającego przekroczenie granicy. Wymogu posiadania zezwolenia nie stosuje się do obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej, którzy posiadają Europejską Kartę Broni Palnej.

    1. Zaświadczenie uprawniające do przywozu z zagranicy przez obywateli polskich broni i amunicji na własne potrzeby

    Przywóz broni i amunicji przez obywateli polskich z państw nie będących członkami Unii Europejskiej na własne potrzeby wymaga uprzedniego wydania zaświadczenia przez właściwego konsula. Obywatele polscy na stałe zamieszkali w kraju przywożący broń na własne potrzeby są obowiązani, przekraczając granicę, zgłosić w formie pisemnej właściwemu organowi celnemu przywóz broni i amunicji. Formularze zgłoszeń są dostępne we właściwym urzędzie celnym i obejmują dane, które pozwolą na jednoznaczną identyfikację broni, a także osoby przywożącej broń. Organ celny ma obowiązek niezwłocznie zawiadomić właściwy organ policji, podając uzyskane informacje.

     

    W przypadku, gdy osoba, o której mowa powyżej nie posiada pozwolenia na broń, jest zobowiązana złożyć broń do depozytu właściwego organu celnego, a także w terminie 14 dni od daty przywozu broni na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wystąpić do właściwego organu policji z  wnioskiem o wydanie pozwolenia na broń. Koszty związane z deponowaniem broni i amunicji ponosi osoba składająca broń i amunicję do depozytu.

     

    1. Zaświadczenie uprawniające do przywozu broni i amunicji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz jej wywozu za granicę

    Istnieje również możliwość przywozu oraz wywozu broni i amunicji za granicę przez obywateli polskich na stałe zamieszkałych za granicą oraz cudzoziemców. Przywóz broni wymaga uprzedniego wydania zaświadczenia przez właściwego konsula. Uprawnionymi do przywozu broni i amunicji oraz jej wywozu za granicę są następujące kategorie osób:

    • cudzoziemcy oraz obywatele polscy, mający miejsce stałego zamieszkania za granicą, przybywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu wzięcia udziału w polowaniach (myśliwi przywożący do Polski broń w celach łowieckich, mogą także przywozić i wywozić amunicję do niej w liczbie nie przekraczającej 100 sztuk);
    • cudzoziemcy albo obywatele polscy mający miejsce stałego zamieszkania za granicą przybywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu wzięcia udziału w imprezach sportowych, których regulamin wymaga użycia broni lub w przygotowaniach do takich imprez. Zaproszenia muszą być potwierdzone przez właściwego komendanta wojewódzkiego policji;
    • cudzoziemcy albo obywatele polscy mający miejsce stałego zamieszkania za granicą przywożący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej broń sygnałową, jeżeli stanowi ona wyposażenie jednostek pływających i statków powietrznych;
    • członkowie misji dyplomatycznych, członkowie urzędów konsularnych, osoby zrównane z nimi na podstawie porozumień międzynarodowych oraz osoby, którym broń i amunicja niezbędna są do wykonywania czynności związanych z ochroną misji dyplomatycznych i urzędów konsularnych państw obcych, przedstawicielstw organizacji międzynarodowych, członków oficjalnych delegacji zagranicznych, a także do innych celów wynikających z porozumień międzynarodowych lub z zasady wzajemności. Zaświadczenie zastępuje pozwolenie na broń i uprawnia do wywozu broni i amunicji w terminie 30 dni od dnia przywozu broni i amunicji. W okresie ważności zaświadczenia można dokonywać na jego podstawie zakupu amunicji.

     

    Osoby otrzymujące zaświadczenie uprawniające do przywozu broni i amunicji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz jej wywozu za granicę są obowiązane do okazania zaświadczenia organom Straży Granicznej w celu uzyskania stempla potwierdzającego przekroczenie granicy.

     

     

    Podstawa prawna:

    Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2012 r. poz. 576, z późn. zm.).

     

     

     

    7. PRZEWÓZ ZWIERZĄT

     

    Informacje dotyczące przewożenia zwierząt po terytorium Unii Europejskiej dostępne są na stronie internetowej Komisji Europejskiej w zakładce „Przewożenie zwierząt i roślin”.

     

    1. Transport zwierząt do Republiki Macedonii

    Informacje dotyczące zasad transportu zwierząt do Republiki Macedonii dostępne są na stronie internetowej Ministerstwa Finansów: http://www.customs.gov.mk/index.php/en/patnici-2/2016-08-22-14-12-54/zivi-zivotni-proizvodi-od-zivotinsko-i-rastitelno-poteklo-2.  

     

    2. Transport zwierząt z Republiki Macedonii do Polski

    W celu uzyskania informacji dotyczących podróżowania ze zwierzętami oraz ich przewozu należy zapoznać się z informacjami dostępnymi na stronie internetowej Głównego Inspektoratu Weterynarii.

     

     

     

    8. SPRAWY SPADKOWE

     

    Zgodnie z prawem konsul wykonuje czynności dotyczące zabezpieczenia i realizacji spadków lub innych należności mogących przysługiwać lub przysługujących jedynie Skarbowi Państwa.

    Oznacza to, że w przypadku chęci ustanowienia reprezentanta działającego na terytorium Republiki Macedonii w postępowaniu spadkowym, należy skontaktować się z dowolnie wybraną kancelarią adwokacką w Republice Macedonii, specjalizującą się w sprawach spadkowych.

     

    W przypadku postępowania spadkowego obywatel polski może natomiast zgłosić się do konsulatu w celu potwierdzenia własnoręczność podpisu spadkobiercy pod oświadczeniem o odrzuceniu lub o przyjęciu spadku (Oświadczenie o odrzuceniu lub przyjęciu spadku ) lub potwierdzenia danych w projekcie protokołu dziedziczenia i wyrażenia zgody na spisanie protokołu dziedziczenia zgodnie z projektem (Potwierdzenie danych w projekcie protokołu dziedziczenia ).

     

    W przypadku transgranicznego postępowania spadkowego – tj. w sytuacjach, w których trzeba załatwiać sprawy związane z nabyciem spadku w różnych państwach UE – kluczowe znaczenie ma data śmierci spadkodawcy.

     

    8.1. OŚWIADCZENIE O ODRZUCENIU LUB PRZYJĘCIU SPADKU

    W konsulacie można złożyć oświadczenie o odrzuceniu spadku, o przyjęciu spadku wprost lub o przyjęciu spadku z dobrodziejstwem inwentarza. W tym celu należy umówić się na wizytę w konsulacie. Konsul potwierdza własnoręczność podpisu spadkobiercy pod oświadczeniem o odrzuceniu lub o przyjęciu spadku. Niemniej dla jego skuteczności należy je jeszcze przedłożyć w sądzie spadku (czyli sądzie ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy) w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o tytule swojego powołania. Do złożenia oświadczenia w imieniu dziecka konieczna jest dodatkowo zgoda sądu opiekuńczego.

     

    Zgodnie ze znowelizowanymi przepisami Kodeksu cywilnego, jeżeli spadkobierca nie złoży w ustawowym terminie żadnego oświadczenia spadkowego, oznaczać to będzie przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza – tzn. z ograniczeniem odpowiedzialności za długi do wysokości aktywów spadkowych. Jest to rozwiązanie odmienne od dotychczas przyjmowanego, zgodnie z którym niezłożenie oświadczenia skutkowało przyjęciem spadku wprost. Nowe przepisy mają zastosowanie do spadków otwartych po dniu 17 października 2015 roku (decyduje data śmierci spadkodawcy). W związku z tym konsulat informuje, że w zakresie spadków otwartych po tej dacie, czynności konsulów ograniczone są do przyjmowania oświadczeń o przyjęciu spadku wprost lub o jego odrzuceniu.

     

    Opłata zgodnie z Tabelą opłat konsularnych.

     

    W celu umówienia wizyty należy skontaktować się telefonicznie lub mailowo:

    tel.+389 2 3248826 

    skopje.amb.wk@msz.gov.pl

     

    Wzory oświadczeń:

     

    Złożenie oświadczenia o odrzuceniu spadku skutkuje brakiem odpowiedzialności za długi spadkowe oraz pozbawieniem roszczeń do wszelkich aktywów pozostawionych przez spadkodawcę. Spadkobierca, który spadek odrzucił, zostaje wyłączony od dziedziczenia, tak jakby nie dożył otwarcia spadku, a w jego miejsce wstępują jego właśni spadkobiercy.

     

    Złożenie oświadczenia o przyjęciu spadku wprost skutkuje pełną odpowiedzialnością za długi spadkowe, jak również możliwością zgłoszenia roszczenia do aktywów, w zakresie przysługującego spadkobiercy udziału.

     

    Złożenie oświadczenia o przyjęciu spadku z dobrodziejstwem inwentarza oznacza, że spadkobierca odpowiada za długi spadkowe do wysokości aktywów.

     

    CZĘSTO ZADAWANE PYTANIA

    Złożyłem oświadczenie o odrzuceniu spadku po mojej mamie. Teraz spadek przeszedł na moje dzieci. Jaki mam czas na złożenie oświadczenia na odrzucenie spadku w ich imieniu? Muszę przecież jeszcze zdobyć zgodę sądu opiekuńczego.

    Termin wynosi 6 miesięcy od złożenia przez Pana oświadczenia o odrzuceniu spadku. Niemniej zgodnie z orzecznictwem polskiego Sądu Najwyższego (postanowienia z 28 maja i 24 września 2015 roku, wydane w sprawach III CSK 352/14 oraz V CSK 686/14) samo złożenie do polskiego sądu opiekuńczego (w terminie wspomnianych 6 miesięcy) wniosku o wyrażenie zgody na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego powoduje, że bieg tego terminu zostaje przerwany. Następnie termin ten biegnie od nowa po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu opiekuńczego o wyrażeniu zgody na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego.

     

    Złożyłem oświadczenie o odrzuceniu spadku po moim ojcu. Spadek przeszedł na mojego syna. Wiem że coś muszę złożyć w Polsce. Czy jak wyślę oświadczenie o odrzuceniu spadku przez siebie do sądu rejonowego to będzie po sprawie?

    Nie. Sąd spadku (czyli sąd ostatniego miejsca zwykłego pobytu spadkodawcy) to sąd, w którym musi Pan złożyć swoje własne oświadczenie o odrzuceniu spadku. Żeby złożyć oświadczenie w imieniu dziecka musi Pan zdobyć zgodę sądu opiekuńczego. To są dwie różne kategorie spraw. Pierwsze sprawy prowadzą zazwyczaj wydziały cywilne w sądach rejonowych. Te drugie wydziały rodzinne i nieletnich.

     

    Mam dwójkę dzieci i dwójkę rodzeństwa. Mój brat mieszka w Polsce. Czy żeby było prościej i szybciej nie mogę po prostu odrzucić spadku na rzecz brata? On tam wszystko w kraju pozałatwia.

    Nie ma takiej możliwości, nie istnieje możliwość odrzucenia spadku na rzecz konkretnej osoby (z pominięciem przepisów o zasadach dziedziczenia). Konsul odmawia wykonania czynności, która byłaby sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego.

     

     

    Podstawa prawna:

    • Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny (Dz.U. z 2016 r. poz. 380, z późn. zm.);
    • Ustawa z dnia 17 listopada 1964 roku Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 1822, z późn. zm.);
    • Ustawy z dnia 25 lutego 1964 roku Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. z 2015 r. poz. 2082, z późn. zm.);
    • Ustawa z dnia 25 czerwca 2015 roku Prawo konsularne (Dz.U. z 2015 r. poz. 1274, z późn. zm.).

     

     

    8.2. POTWIERDZENIE DANYCH W PROJEKCIE PROTOKOŁU DZIEDZICZENIA

     

    W konsulacie istnieje możliwość złożenia oświadczenia w przedmiocie potwierdzenia danych zamieszczonych w projekcie protokołu dziedziczenia oraz wyrażenia zgody na spisanie protokołu dziedziczenia zgodnie z jego projektem.

     

    W Polsce można przeprowadzić postępowanie spadkowe na dwa sposoby. W formie postępowania o stwierdzenie nabycia spadku (prowadzonego przed sądem) albo w formie aktu poświadczenia dziedziczenia (sporządzanego przed notariuszem). Jeżeli pozostali członkowie rodziny, zamieszkali w Polsce, zdecydowali się na to drugie rozwiązanie, to ich krewni (zamieszkali na terytorium Republiki Macedonii) mogą złożyć w konsulacie oświadczenia w przedmiocie potwierdzenia danych zamieszczonych w projekcie protokołu dziedziczenia oraz wyrażenia zgody na spisanie protokołu dziedziczenia zgodnie z projektem. Na każdorazowe przeprowadzenie tej procedury konsul musi otrzymać indywidualną zgodę Ministra Sprawiedliwości, wydawaną na wniosek Ministra Spraw Zagranicznych. W związku z tym należy liczyć się z kilkumiesięcznym okresem oczekiwania na jej pełne przeprowadzenie. Ponadto wymaga się przedłożenia dwóch wypisów projektu, sporządzonego przed polskim notariuszem oraz wylegitymowania się ważnym dokumentem tożsamości.

     

    Ten tryb nie jest związany z odrzuceniem spadku. Jeżeli pozostali członkowie rodziny odrzucali spadek przed notariuszem w Polsce, to ich krewni zamieszkali za granicą mogą złożyć oświadczenia przed konsulem, bez żadnych dodatkowych formalności z tą jedyną różnicą, że muszą później sami przedłożyć to oświadczenie w sądzie spadku, więcej: Oświadczenie o odrzuceniu lub przyjęciu spadku.

     

    Opłata zgodnie z Tabelą opłat konsularnych.

     

    Z uwagi na skomplikowany i kilkuetapowy przebieg procedury zapisy prowadzone są indywidualnie, z pominięciem platformy e-Konsulat. W celu umówienia wizyty prosimy o kontakt na adres e-mail: skopje.amb.wk@msz.gov.pl (wymagane jest podanie adresu zamieszkania).

     

     

    Podstawa prawna:

    • Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny (Dz.U. z 2016 r. poz. 380, z późn. zm.);
    • Ustawa z dnia 17 listopada 1964 roku Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 1822, z późn. zm.);
    • Ustawa z dnia 25 czerwca 2015 roku Prawo konsularne (Dz.U. z 2015 r. poz. 1274, z późn. zm.).

     

     

    8.3. TRANSGRANICZNE POSTĘPOWANIA SPADKOWE DLA SPADKÓW OTWARTYCH OD 17 SIERPNIA 2015 ROKU

     

    W przypadku spadków otwartych od 17 sierpnia 2015 roku włącznie (decyduje data śmierci spadkodawcy) do transgranicznych postępowań spadkowych stosuje się postanowienia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 650/2012 w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń, przyjmowania i wykonywania dokumentów urzędowych dotyczących dziedziczenia oraz w sprawie ustanowienia europejskiego poświadczenia spadkowego.

     

    Pojęcie „transgranicznego postępowania spadkowego” obejmuje sytuacje prawne, w których występują elementy ustawodawstw kilku krajów np. zmarły miał polskie obywatelstwo, przez ostatnie lata życia mieszkał w Republice Macedonii, ale większość majątku (np. nieruchomości) znajduje się w Czechach. W każdym przypadku postępowania z elementem transgranicznym należy ustalić trzy elementy:

    • jakie sądy będą właściwe do rozpoznania danej sprawy;
    • prawo jakiego państwa powinny zastosować sądy rozpoznające sprawę,
    • w którym państwie zapadłe orzeczenie będzie podlegało wykonaniu.

     

    W zależności od okoliczności faktycznych może się zdarzyć, że w wyniku zastosowania reguł wynikających z ww. rozporządzenia, właściwy do rozpoznania będzie sąd polski, który zastosuje polskie prawo (przepisy Kodeksu cywilnego) i orzeczenie będzie egzekwowane na terytorium RP. Niemniej może się również zdarzyć, że sąd polski będzie zmuszony do zastosowania prawa brytyjskiego, a samo orzeczenie będzie egzekwowane np. na Węgrzech.

     

    Sądem właściwym do rozpoznania sprawy spadkowej jest sąd miejsca zwykłego pobytu spadkodawcy. Poprzez miejsce zwykłego pobytu należy rozumieć miejsce koncentracji interesów życiowych. Pojęcie to nie obejmuje zgonów związanych z wyjazdem na urlop, delegację lub kontrakt krótkoterminowy. W przypadku jeżeli spadkodawca nie miał miejsca zwykłego pobytu w żadnym państwie członkowskim UE będącym stroną rozporządzenia, sądem właściwym będzie sąd miejsca położenia majątku spadkowego pod warunkiem, że spadkodawca w chwili śmierci był obywatelem danego państwa członkowskiego lub nie będąc jego obywatelem miał przynajmniej w danym państwie (nie dawniej niż na 5 lat przed wniesieniem sprawy spadkowej do sądu) miejsce zwykłego pobytu. Oznacza to np. że sprawa spadkowa po polskim obywatelu, który wyjechał z Polski przed 7 laty i zmarł w Wielkiej Brytanii może być prowadzona przed sądami polskimi.

     

    W przypadku złożenia przez spadkodawcę oświadczenia o wyborze prawa polskiego (szczegółowe informacje poniżej), jego spadkobiercy mają możliwość przeniesienia samej sprawy spadkowej do Polski poprzez zawarcie umowy prorogacyjnej (choćby z przepisów samego rozporządzenia wynikała właściwość sądu zagranicznego).

     

    Prawem właściwym w sprawach spadkowych jest prawo państwa miejsca zwykłego pobytu spadkodawcy w chwili śmierci. Poprzez miejsce zwykłego pobytu należy rozumieć miejsce koncentracji interesów życiowych. Pojęcie to nie obejmuje zgonów związanych z wyjazdem na urlop, delegację lub kontrakt krótkoterminowy. Wybór prawa właściwego nie jest uzależniony od tego czy państwo, w którym zmarły miał miejsce zwykłego pobytu jest stroną rozporządzenia. Oznacza to, że rozpoznający sprawę sąd polski może w takim wypadku (jeżeli stwierdzi, że miejscem zwykłego pobytu zmarłego była Republika Macedonii) zastosować prawo macedońskie, a nie prawo polskie. W wyjątkowych sytuacjach, jeżeli ze wszystkich okoliczności sprawy jasno wynika, że w chwili śmierci zmarły był w sposób oczywisty bliżej związany z państwem innym niż państwo stałego pobytu, prawem właściwym do przeprowadzenia sprawy spadkowej jest prawo tego innego państwa.

     

    Aby uniknąć ryzyka, że do rozpoznania sprawy spadkowej po polskim obywatelu zamieszkałym w Republice Macedonii zostanie wybrane prawo macedońskie, istnieje możliwość złożenia oświadczenia o wyborze prawa państwa, którego obywatelstwo posiada się w chwili dokonywania wyboru. Takie oświadczenie można zawrzeć np. w testamencie.

     

    Przykładowa klauzula może mieć następującą treść:

    Działając na podstawie art. 22 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 650/2012 w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń, przyjmowania i wykonywania dokumentów urzędowych dotyczących dziedziczenia oraz w sprawie ustanowienia europejskiego poświadczenia spadkowego (Dz.U.UE.L z 2012 roku, Nr 201, poz. 107 z późn. sprost.), oświadczam, że dokonuję wyboru prawa polskiego, będącego prawem państwa, którego obywatelstwo posiadam w chwili dokonywania wyboru, jako prawa, któremu podlega ogół spraw dotyczących spadku po mnie.

     

    W przypadku złożenia przez spadkodawcę oświadczenia o wyborze prawa polskiego, jego spadkobiercy mają możliwość przeniesienia samej sprawy spadkowej do Polski poprzez zawarcie umowy prorogacyjnej (choćby z przepisów rozporządzenia wynikała właściwość sądu zagranicznego).

     

    Rozporządzenie wprowadza instytucję europejskiego poświadczenia spadkowego. Poświadczenie to potwierdza w innym państwie członkowskim, będącym strona rozporządzenia, prawo do spadku lub prawo do poszczególnych przedmiotów spadkowych. Więcej informacji na ten temat znajdziecie Państwo na stronach Europejskiego Atlasu Sądowniczego w sprawach cywilnych. – link do podstrony

     

    W sprawach spadkowych zachęcamy do skontaktowania się z dowolnie wybraną kancelarią adwokacką w Republice Macedonii specjalizującą się w sprawach spadkowych.

     

     

    Podstawa prawna:

    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 650/2012 w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń, przyjmowania i wykonywania dokumentów urzędowych dotyczących dziedziczenia oraz w sprawie ustanowienia europejskiego poświadczenia spadkowego (Dz.U.UE.L z 2012 roku, Nr 201, poz. 107 z późn. sprost.).

     

     

     

    8.4. TRANSGRANICZNE POSTĘPOWANIA SPADKOWE DLA SPADKÓW OTWARTYCH PRZED 17 SIERPNIA 2015 ROKU

     

    W przypadku spadków otwartych przed 17 sierpnia 2015 roku włącznie (decyduje data śmierci spadkodawcy) do transgranicznych postępowań spadkowych stosuje się postanowienia polskiego prawa tj. Kodeks postępowania cywilnego oraz Ustawę z dnia 4 lutego 2011 roku Prawo prywatne międzynarodowe.

     

    Podobnie jak w przypadku postępowań prowadzonych dla spadków otwartych od dnia 17 sierpnia 2015 roku należy ustalić trzy elementy:

    • jakie sądy będą właściwe do rozpoznania danej sprawy;
    • prawo jakiego państwa powinny zastosować sądy rozpoznające sprawę;
    • w którym państwie zapadłe orzeczenie będzie podlegało wykonaniu.

     

    Różnica będzie polegała na tym, że powyższe ustalenia będą dokonywane na podstawie przepisów polskiego prawa, a nie na podstawie rozporządzenia unijnego nr 650/2012.

     

    W przypadku spadków otwartych przed 17 sierpnia 2015 roku sądem właściwym do rozpoznania sprawy spadkowej będzie sąd polski po warunkiem, że spadkodawca w chwili śmierci był obywatelem polskim lub miał w Polsce miejsce zamieszkania lub stałego pobytu. Ponadto nawet jeżeli nie był obywatelem polskim, ani nie mieszkał w Polsce, to w sytuacji gdy majątek spadkowy lub znaczna jego część (np. wchodzące w skład spadku nieruchomości) znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, to również sądy polskie będą posiadały kompetencję do przeprowadzenia postępowania spadkowego.

     

    Dla spadków otwartych przed 17 sierpnia 2015 roku prawem właściwym jest prawo ojczyste spadkodawcy z chwili jego śmierci. Niemniej spadkodawca mógł przed śmiercią złożyć oświadczenie (np. w testamencie), że poddaje sprawę prawu miejsca swojego zwykłego pobytu z chwili składania takiego oświadczenia lub z chwili śmierci. W takim wypadku postępowanie spadkowe będzie się toczyć według tego właśnie prawa.

     

    Wykonalność orzeczenia zapadłego w sprawie spadku otwartego przed 17 sierpnia 2015 roku należy każdorazowo weryfikować w kraju, w którym takie orzeczenie ma zostać przedstawione do realizacji.

     

     

    Podstawa prawna:

    • Ustawa z dnia 17 listopada 1964 roku Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 1822, z późn. zm.);
    • Ustawa z dnia 4 lutego 2011 roku Prawo prywatne międzynarodowe (Dz.U. z 2015 r. poz. 1792, z poźn. zm.).

     

     

    9. SPROWADZENIE DO POLSKI ZWŁOK LUB PROCHÓW

     

    W celu sprowadzenia z zagranicy zwłok lub prochów wymagane jest pozwolenie, które wydaje starosta lub prezydent miasta właściwy ze względu na planowane miejsce pochówku zwłok lub prochów oraz zaświadczenie na sprowadzenie zwłok lub prochów (szczątków) do kraju wydane przez konsula.

     

    Zaświadczenie na sprowadzenie zwłok lub prochów (szczątków) do Polski wydawane jest przez konsula na podstawie pozwolenia starosty lub prezydenta miasta. Z wnioskiem o wydanie takiego pozwolenia może zwrócić się do starosty lub prezydenta miasta rodzina zmarłego lub upoważniony do tego zakład pogrzebowy. Po wydaniu pozwolenia, należy przekazać je do konsulatu faxem lub w inny sposób, np. osobiście.

     

    W celu sprowadzenia do Polski zwłok niezbędne jest skorzystanie z usług firmy specjalizującej się w międzynarodowym transporcie zwłok. Międzynarodowa firma pogrzebowa pomoże również w transporcie prochów. Co do zasady, urna z prochami może być przewieziona dowolnym środkiem transportu, w warunkach zapewniających poszanowanie szczątków, np. samochodem prywatnym oraz w formie bagażu podręcznego – szczegółowe zapisy regulują regulaminy linii lotniczych.

     

    Opłata zgodnie z Tabelą opłat konsularnych.

     

    Z uwagi na charakter sprawy oraz istniejące terminy ustawowe, zapisy prowadzone są indywidualnie, z pominięciem platformy e-Konsulat. W celu umówienia wizyty prosimy o kontakt na adres e-mail: skopje.amb.wk@msz.gov.pl.

     

    Transport zwłok

    Oprócz pozwolenia starosty lub prezydenta miasta należy przedłożyć oryginały następujących dokumentów:

    1. akt zgonu (w języku macedońskim);
    2. zaświadczenie medyczne, że zgon nie miał związku z chorobą zakaźną;
    3. zaświadczenie zakładu pogrzebowego zajmującego się transportem, że zwłoki zostały włożone do metalowej trumny, zawierającej na dnie warstwę substancji chłonnej o grubości co najmniej 5 cm, a trumna metalowa została dokładnie zalutowana i włożona do drewnianej skrzyni w taki sposób, aby nie mogła się w niej poruszać.

     

    Transport prochów

    Oprócz pozwolenia starosty lub prezydenta miasta należy przedłożyć oryginały następujących dokumentów:

    1. akt zgonu (w języku macedońskim);
    2. zaświadczenie o kremacji zwłok (w języku macedońskim);
    3. zaświadczenie zakładu pogrzebowego, że prochy zostały umieszczone w szczelnym, odpornym na uszkodzenia pojemniku.

     

    W przypadku podjęcia przez rodzinę zmarłego decyzji o niesprowadzaniu zwłok do Polski, konsul występuje do władz miejscowych z prośbą o pochowanie zwłok zgodnie z prawem miejscowym (na koszt władz lokalnych na cmentarzach publicznych).

     

    Konsul nie pokrywa zobowiązań finansowych, nie udziela porad ani nie podejmuje w imieniu rodziny zmarłego żadnych decyzji związanych z wyborem sposobu oraz miejsca pochówku.

     

     

    Podstawa prawna:

    • Ustawa z dnia 25 czerwca 2015 roku Prawo konsularne (Dz.U. z 2015 r. poz. 1274, z późn. zm.);
    • Ustawy z dnia 31 stycznia 1959 roku o cmentarzach i chowaniu zmarłych (Dz.U. z 2015 r. poz. 2126, z późn. zm.);
    • Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 27 grudnia 2007 roku w sprawie wydawania pozwoleń i zaświadczeń na przewóz zwłok i szczątków ludzkich (Dz.U. Nr 249, poz. 1866).

     

     

    10. TŁUMACZENIA I POŚWIADCZENIA TŁUMACZEŃ

     

    Konsul poświadcza zgodność tłumaczeń dokumentów z języka macedońskiego na język polski i z języka polskiego na język macedoński. Konsul poświadcza tłumaczenia sporządzone rzetelnie i w sposób czytelny. Do poświadczenia zgodności tłumaczenia nie jest wymagane jego sporządzenie przez tłumacza przysięgłego lub zawodowego. Nie jest wymagane wcześniejsze poświadczenie tłumaczenia w sądzie.

     

    Opłata (za każdą rozpoczętą stronę) zgodnie z Tabelą opłat konsularnych.

     

    W celu umówienia wizyty należy skontaktować się telefonicznie lub mailowo:

    tel.+389 2 3248826 

    skopje.amb.wk@msz.gov.pl

     

    Czas trwania procedury jest uzależniony od ilości przedstawionych dokumentów/stron.

     

    Ważne:

    • Tłumaczenia poświadczone przez konsula, przeznaczone do obrotu prawnego w Polsce nie wymagają dalszego uwierzytelnienia.
    • Tłumaczenia opatrzone pieczęcią i podpisem tłumacza przysięgłego wpisanego na listę tłumaczy przysięgłych w Polsce, przeznaczone do obrotu prawnego w Polsce, nie wymagają dalszego uwierzytelnienia.
    • Tłumaczenia opatrzone pieczęcią i podpisem tłumacza przysięgłego wpisanego na listę tłumaczy przysięgłych w Polsce, przeznaczone do obrotu prawnego w Republice Macedonii wymagają uwierzytelnienia za pomocą pieczęci apostille wydawanej przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych w Warszawie .

     

     

    11. UDZIELENIE PEŁNOMOCNICTWA (UPOWAŻNIENIA)

     

    Osoby chcące udzielić pełnomocnictwa osobie mieszkającej w Polsce do dokonania czynności prawnej w ich imieniu (np. do zakupu samochodu, wymeldowania, korzystania z konta bankowego etc.) mogą to zrobić podpisując takie upoważnienie przed konsulem. W tym celu osoba udzielająca pełnomocnictwa powinna przyjść do urzędu konsularnego zabierając ze sobą ważny dowód tożsamości (polski paszport lub dowód osobisty, ewentualnie paszport innego kraju, którego obywatelstwo posiada) oraz przygotowany wcześniej (samodzielnie) dokument zawierający treść pełnomocnictwa. Konsul poświadczy własnoręczność podpisu na udzielanym pełnomocnictwie.

     

    Opłata zgodnie z Tabelą opłat konsularnych.

     

    W celu umówienia wizyty należy skontaktować się telefonicznie lub mailowo:

    tel.+389 2 3248826 

    skopje.amb.wk@msz.gov.pl

     

    W przypadku pełnomocnictwa do dokonania czynności prawnej, dla której zastrzeżona została w przepisach szczególna forma prawna (np. przeniesienie własności nieruchomości może być dokonane jedynie w formie aktu notarialnego) pełnomocnictwo może zostać udzielone jedynie w tej samej formie prawnej (pełnomocnictwo w formie aktu notarialnego). Konsul będzie mógł dokonać czynności sporządzenia aktu notarialnego jedynie po uzyskaniu odrębnego upoważnienia do dokonania tej czynności notarialnej od Ministra Sprawiedliwości oraz Ministra Spraw Zagranicznych, na podstawie przesłanego i zaakceptowanego przez Ministrów projektu upoważnienia w formie aktu notarialnego.

     

    Osoba chcąca udzielić pełnomocnictwa pozwalającego osobie upoważnionej na podejmowanie w interesie i na rzecz mocodawcy (czyli osoby udzielającej pełnomocnictwa) czynności faktycznych lub prawnych, może również skorzystać z innej formy udzielenia takiego pełnomocnictwa – za pośrednictwem notariusza. Wówczas potwierdzony lub sporządzony przez notariusza dokument należy zalegalizować, więcej: Apostille i legalizacja dokumentu urzędowego.

     

     

    12. UZYSKIWANIE ZAŚWIADCZENIA Z KRAJOWEGO REJESTRU KARNEGO (tzw. zaświadczenie o niekaralności)

     

    Konsul nie pośredniczy w uzyskaniu zaświadczenia o niekaralności.

     

    Zaświadczenie o niekaralności można uzyskać samodzielnie, przy okazji pobytu w Polsce w Biurze Informacyjnym lub Punktach Informacyjnych Krajowego Rejestru Karnego działających przy sądach okręgowych lub drogą pocztową bądź też korzystając z usług pełnomocnika

     

    Szczegółowe informacje na temat sposobów uzyskania zaświadczenia dostępne są na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości.

     

    Osoby posiadające bezpieczny podpis elektroniczny mogą wystąpić o zaświadczenie drogą elektroniczną za pośrednictwem e-Platformy Ministerstwa Sprawiedliwości

     

     

    Podstawa prawna:

    Ustawa z dnia 24 maja 2000 roku o Krajowym Rejestrze Karnym (Dz.U. poz. 580)

     

     

     

     

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: